Chciałbym poruszyć temat szeroko rozumianej „emerytury” z punktu widzenia młodego człowieka, który w swoim życiu stoi przed ważnym i trudnym wyborem a natłok informacji wprowadza go w jeszcze większe zakłopotanie.

Podjęcie decyzji związanej z przyszłością, swoim własnym bezpieczeństwem za kilka lat nie powinno być trudne, okazuje się, że niestety jest.
Jest to bardzo subiektywny ale szczery punkt widzenia.

Jestem pod strumieniem informacji, który płynie z ust polityków, instytucji publicznych oraz funduszy emerytalnych. Boje się, że każdy dba o swoje interesy. Martwię się, że decyzje polityczne podejmowane są w sposób nieprzemyślany, taki który dostosowuję się do obecnej sytuacji w sejmie, wśród mniejszych i większych układów.

Na ulicach dostaję ulotki reklamujące fundusze emerytalne, wręcza je młoda hostessa, która nie sprawia wrażenia osoby wiarygodnej, nie czuję tego, że chce mi pomóc. Jest zagubiona i myśli o pieniądzach, które dostanie pod koniec miesiąca, oczywiście umowa o dzieło, bo to bardziej opłacalne dla pracodawcy. Hasła reklamowe; zadbaj o swoją przyszłość, o swoją emeryturę – już na tym etapie tracą na wartości. W dzisiejszych czasach młodzież wie, że musi zadbać o swoją przyszłość. Zdaję sobie sprawę, że roszczeniowa pozycje „wszystko mi się należy” może brutalnie zderzyć się z rzeczywistością. Lubimy rywalizować, lubimy walczyć i nie chcemy być ograniczani.

Nie wierzymy już w „dobrego wujka”, który będzie wyjmował pieniądze z magicznego worka i dawał je za kilka lat w formie wysokich emerytur.
Wiemy, że pieniądze nie biorą się z nieba dlatego chcemy poznać reguły tej gry, dopasować się do systemu w sposób odpowiedzialny
i świadomy zapracować na swoje przyszłe emerytury. Zdajemy sobie sprawę, że musimy zadbać o przyszłość swoich rodziców, dzieci a przede wszystkim swoją własną.

Najpoważniejszym problemem w obecnej sytuacji jest struktura demograficzna, której nie da się ot tak zmienić a która ma istotny wpływ na system emerytalny zarówno pod względem ekonomicznym, psychologicznym czy socjologicznym. Coraz większa liczba osób będzie znajdowała się w wieku poprodukcyjnym co skutkuje coraz większym obciążeniem ludności w wieku produkcyjnym. W Polsce i Europie społeczeństwo starzeje się, liczba osób w wieku produkcyjnym oraz liczba urodzeń ciągle spada. Sytuacja staje się niebezpieczna z punktu widzenia finansów państwa oraz możliwości systemów emerytalnych. W tej sytuacji potrzebne są plany i decyzje długoterminowe, które będą mogły zapewnić bezpieczeństwo dla społeczeństwa w przeciwnym razie może dojść do sytuacji w której młodzież nie otrzyma zabezpieczenia na starość.

Istnieje kilka rozwiązań takiej sytuacji, m.in. wydłużenie okresu pracy co skutkuje późniejszym przechodzeniem na emerytury. Mówi się o zlikwidowaniu sztywnego wieku emerytalnego, oczywiście trzeba określić jakieś minimum, które pozwalałoby na emeryturę na najniższym poziomie a z drugiej strony aktywizowałby społeczeństwo do dalszej pracy a młodsze pokolenia nakłaniałoby do większych inwestycji we wczesnych latach. Mogłoby okazać się, że ludzie pracowaliby dłużej co zmuszałoby do wypłacania przez państwo większych świadczeń w momencie kiedy przechodziliby na emeryturę. Z jednej strony wydatki państwa na emerytury mogłyby wzrosnąć a z drugiej strony społeczeństwo w wieku produkcyjnym zostałoby odciążone.
Zdaję sobie sprawę, że oszczędzanie niesie za sobą cały wachlarz zalet z drugiej strony wiem, że mało młodych osób myśli w ten sposób a jeszcze częściej po prostu nie ma możliwości aby zaoszczędzić. Powinniśmy być zachęcani do podejmowani takich działań już od wczesnych lat, edukowani w tym kierunku, z jasno postawionymi celami, które bylibyśmy w stanie realizować wiedząc, że w przyszłości przyniosą nam korzyści.

Niska dzietność ma niekorzystny wpływ na strukturę demograficzną w Polsce i Unii Europejskiej. Jesteśmy świadkami sytuacji w której wzrasta poziom życia a równocześnie obserwujemy przeciwne zjawisko jakim jest spadek dzietności, dzieje się tak głównie za sprawą zmian kulturowych. Społeczeństwo jest coraz bardziej wygodne, dziś priorytetem nie jest rodzina a kariera czy samorealizacja. Kobiety stoją przed coraz trudniejszym wyborem pomiędzy macierzyństwem a realizacją swoich marzeń i dążeniem do sukcesu. Mężczyźni też nie są bez winy, muszą w końcu zrozumieć jak ważna jest rodzina i bardziej angażować się w jej współtworzenie. Obecna sytuacja doprowadza do zmian priorytetów, kiedyś założenie rodziny oznaczało pierwszy krok w dorosłe życie, dziś na pierwszym miejscu jest usamodzielnienie, mieszkanie czy inne dobra materialne a dopiero po tym pojawia się przestrzeń na rodzinę.

System emerytalny nie jest wyłącznie problemem ludzi w wieku produkcyjnym i poprodukcyjnym, swoim zasięgiem powinien obejmować zakres dużo większy i mieć wpływ również na młodszą część społeczeństwa. W momencie podjęcia swojej pierwszej pracy człowiek powinien być zorientowany w obecnie panujących warunkach. Powinien świadomie wybrać najkorzystniejszą dla siebie opcję. Świadczenia emerytalne nie są problemem „tu i teraz”, nie można cały czas naprawiać błędów, trzeba im zapobiegać.

Stworzenie idealnego systemu związanego z emeryturami i elementami, które wpływają na ten obszar jest zadaniem bardzo trudnym i pracochłonnym, wierzę jednak, że kiedyś dojdzie do takiej sytuacji. Chciałbym aby młodzi ludzie byli dobrze poinformowani o swoich prawach i obowiązkach. Społeczeństwo powinno posiadać wiedze na temat systemu emerytalnego tak aby przyczynić się do jego rozwoju. Cele muszą być jasne i spójne.